z architecten

Uitbreiding pastorie

meer info

Herbestemming van een 18de-eeuwse pastorie.

Het pand was eigendom van de gemeente, het stond al verscheidene jaren leeg en het verval was reeds ingetreden. De tuin was volledig overwoekerd, de tuinmuren stonden op instorten. Samen met de architecten vormde dit voor de bouwheer een boeiende uitdaging om dit beschermd dorpszicht om te vormen tot een hedendaags woonhuis.

De publieke beleving van het dorpszicht in harmonie weten te brengen met de private woonwensen van de bouwheer vormden de uitdaging.

De visuele en ruimtelijke samenhang tussen de pastorie, dorpsschooltje en kerk is maximaal gerespecteerd in de architectuur.

Anderzijds is de wil van de bouwheer tot synergie tussen traditionele en hedendaagse architectuur op subtiele wijze bedacht.

De architecturale volumes, oud en nieuw doorboren elkaar zowel vormelijk als ruimtelijk twee- en driedimensionaal.

Hedendaagse materialen als koper en aluminium schrijnwerk staan in harmonie met historisch metselwerk, natuurleien, eik.

De keuze om de nieuwe leefkeuken te situeren naast het historische bijgebouw, is vanuit functionele aard en vanuit beleving:

Oriëntatie: vanaf de namiddag tot de late avond is het aangenaam vertoeven rond de oude linde.

Zicht en beleving van de ommuurde tuin.

Het onthaal (naar aanleiding van inplanting autoberging en toegangspoort) wordt georganiseerd in het historische bijgebouw.


De keuze voor de gevelbekleding (koper) heeft te maken met vormelijke en

constructieve aspecten en zorgt tevens voor een leesbaar onderscheid

tussen 20ste eeuw en 21ste eeuw in bijgebouwen. Koper is een duurzaam en

tijdloos materiaal, dat zich prima laat integreren in moderne en

historische architectuur.

 

De gesloten achtergevel zal in de interieurbeleving een bijzondere plaats krijgen: het deels glazen dak zorgt voor een extra ‘buitenbeleving’ en voor veel lichtinval zonder het straatbeeld te verstoren.